VFC ทริปที่ 7 ขับรถ (ลด) ซดน้ำมัน
20 - 21 ก.ย. 2546
อุทยานแห่งชาติตากสินมหาราช จ. ตาก

ประมวลภาพจากทริป
  สวัสดีครับ กระผมนายปากบอนด์ ทริปนี้โดนท่านเว็บมาสเตอร์จอมโหด บังคับ (แถมขู่จะริบแฟน)
ให้เป็นคนถ่ายทอดเรื่องราวการเดินทางของเหล่าผองเพื่อนชาว VFC (ไม่มีเมา) นับนิ้วดูแล้ว
ทริปนี้เป็นทริปที่ 7 ของชมรมฯ จุดหมายปลายทางอยู่ที่ อช. ตากสินฯ จังหวัดตาก ได้ยินทีแรกก็
เหว๋อ..!? ทำไมไปไกลจัง มีเวลาแค่ 2 วันเนี่ยนะ นอนให้แมวเกาสะดืออยู่บ้านสบายกว่า แต่พอฟัง
เหตุผลของคณะผู้จัดแล้วก็เริ่มชื่นสะดือขึ้นมาบ้าง เพราะอะไรถึงต้องถ่อไปไกลจากกรุงเทพฯ
เกือบ 400 ก.ม. เดี๋ยวได้รู้กัน
เช้าตรู่วันเดินทาง ผมรีบออกจากบ้านแต่เช้า กะว่าไปถึงเป็นคนแรกๆ จะได้ถือโอกาส
ถากถางพวกที่มาสาย(อิอิ) ซึ่งแต่ละทริปก็มักจะมีอยู่บ้างประปราย จากที่พำนัก
ผมวิ่งมาตามเส้นทางวงแหวนตะวันตก รถผมยังใหม่ อ.ว.ท.ม. ขับมือเดียว
เพราะอีกมือยกถ้วยกาแฟซด ขับไปจิบไป เรื่อยๆ คงจะประหยัดน้ำมันได้โขอยู่

ประมาณ 7 โมงเศษ เลี้ยวซ้ายจากวงแหวนเข้าถนนสายเอเซียมาสักครู่ ก็เห็นป้าย
ปั้ม Jet อยู่ลิบๆ นั่นไง! ถึงจุดนัดหมายแล้ว แตะเบรค ชลอรถ เลี้ยวป้าดเข้าไปในปั้ม
ยังไม่ทันลงจากรถดี มีชายหนุ่มร่างใหญ่ หุ่นราวๆไมค์ ไทสัน ปรี่เข้ามาด้านข้าง
โดยที่ผมไม่ทันระวังตัว และแล้ว.. ผมต้องตั้งการ์ดขึ้น “สวัสดีครับ…พี่หนุ่ย(v211)
แหม..มาแต่เช้าเลยนะครับ” ที่จริงพี่แกไม่ได้ไปกับเราหรอก แต่ก็อุตส่าห์มารอส่งแต่เช้า
ยังมีพี่วัลลภ(v272) อีกคนที่ติดธุระไปด้วยไม่ได้ ก็มาอวยพรให้เราก่อนออกเดินทางด้วย
จากนั้นสมาชิกร่วมทริปก็ทยอยกันเข้ามาเรื่อยๆจนครบ ไม่ยักกะมีใครมาสายแฮะเที่ยวนี้
รายชื่อผู้ร่วมทริปไล่เรียงตามสำมะโน VFC มีดังนี้
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
14.
15.
16.
17.
V003
V007
V010 V029 V039 V040
V043 V053
V102 V104 V121 V142 V185
V286 V297 V303
V308
 พี่สุวัฒน์ (มดเขียว) มากับภรรยาและน้องจิณ ผลงานชิ้นมาสเตอร์พีซ
คุณนิยม เว็บมาสเตอร์วัยไส จูงมือน้องสาวกับลูกชาย นาย”ข้าวสาร”วัยเกือบขวบมาด้วย
นายกัน คนเจ้ากี้เจ้าการจัดทริปนี้ขึ้นมาให้เราได้เหนื่อยกัน
คุณอ๊อด คนยุดยา มากับภรรยาและน้องใบหม่อนลูกสาวคนสวย และก็พี่เลี้ยงหุ่นบาง
น้ากบ มาพร้อมคุณ”หนุ่ย”น้องสาวและหลาน”ยูบิ้น”เช่นเคย ขาดก็แต่สัมภาระเต็มหลังคา
อาจารย์มนูญ วิทยากรรับเชิญ ทำเอาพวกเราตะลึงลืมชื่อนายก เมื่อมีสาวสวยมาช่วยเป็นเนว์
พี่ตุ้ย และขาดไม่ได้คือน้องนุ้ก รักษาการเนว์วิเกเตอร์(ถาวร) ทำหน้าที่เป็นแตรอัตโนมัติอีกตำแหน่ง
ติ๊กFreeMan ฉายเดี่ยวอีกแล้ว ดูร่าเริงผิดปกติ อ่อ..ที่แท้ฝากภรรยาและลูกๆไว้กับแม่ยาย ติดรถนายกันมาด้วย
พี่แมว ส่งเสริมนโยบายประหยัดน้ำมัน เลยติดรถนายกันไปอีกคน กลับมาเหลือตังค์ถอยรถใหม่ได้เลย
นายมนต์ จอมป่วน มากัน 2 ครอบครัวกับพี่รัตนะ (v039a) ใน Land คันโต ยังสงสัยอยู่ว่า มากับเราได้งัยเนี่ย..?
พี่ชิ้น คนรักหอย(เป๋าฮื้อ) ลอบออกจากฟาร์ม จับรถทัวร์ขึ้นมาจากภูเก็ตเพื่อทริปนี้โดยเฉพาะ ขอแจมรถนายกันด้วยคน
คุณแพร รถเกิดมีปัญหา เลยติดรถอาจารย์มนูญมาแบบบังเอิญจริงๆ
คุณนิภา เห็นหน้าตาแต่ละคนในเว็บแล้วขนหัวลุก เลยชวนน้องสาว “คุณฝน” มาเป็นเพื่อน
คุณดุ๊ก ควงคู่มากับ คุณจอร์จ “โชเฟอร์คู่ใจ” นัดไปเจอเราที่จุดนัดพบ ร้านอาหารกลางทาง
คุณต่อ คุณอุ๊ พี่น้องอีกคู่นึงที่หน้าตาคล้ายกันมากเลย มาบอกเราว่าเป็นแฟนกัน ไม่เชื่อร๊อก ให้ตายซิ
พี่เปี๊ยก หนุ่มใหญ่จากมหาชัย เจ้าตัวไม่ให้เปิดเผยว่าเป็นนายตำรวจ พาลูกสาวเจ้าของรถตัวจริงมาด้วย
คุณปกิต ได้ฤกษ์เปิดตัวเสียที มาด้วยกันกับภรรยา เอ! หรือน้องสาวหว่า ทริปหน้าต้องมายืนยันอีกที
  ขานชื่อเสร็จ ขาไปนับได้ 31 คน แต่ถ้าขากลับจะมีเพิ่มขึ้นเป็น 32 หรือ 33 ก็คงต้อง
ให้เครดิตกับบรรยากาศเป็นใจของที่นั่นแล้วล่ะครับ อิอิ..

ก่อนออกเดินทาง ทีมงานและอาจารย์มนูญ ก็ได้อธิบายกฎกติกาต่างๆ
ทั้งวิธีการขับ ระดับลมยาง เส้นทางที่ใช้ แจกแผนที่ให้ทุกคันและที่สำคัญคือคู่มือ
การปรับแต่งเครื่องยนต์(เบื้องต้น) สาธยายจนคอแห้งเป็นผงแล้วก็ให้แยกย้ายกัน
ไปเติมน้ำมันเต็มถัง ทยอยกันออกเดินทาง ประมาณ 9 โมงเศษตามเวลาท้องถิ่น

การขับขี่ในช่วงขาไปจะปล่อยให้ขับตามสไตล์ของแต่ละคน ใครจะขับแบบ "ภรรยา
ผมกำลังจะไปคลอดลูกที่จังหวัดตาก..!" หรือจะขับแบบ "ในรถฉันเลี้ยงปลาทอง.!?"
ก็ตามสบาย ถึงจุดหมายแล้ว ได้ระยะทางกี่กิโลเมตร เติมน้ำมันไปกี่ลิตร น้ำหนัก
บรรทุกกี่กิโลกรัม ขนาดของล้อและยางเท่าไร ทั้งหมดนี้ต้องรายงานต่อเจ้าหน้า
ที่รวบรวมข้อมูลเพื่อนำไปวิเคราะห์ต่อไป

ผมออกจากจุดสตาร์ทเกือบจะเป็นคนสุดท้าย ขับมาประมาณ 2 นานจึงมาเจอกับขบวนหน้า
ทั้งพี่มดเขียว พี่ตุ้ย คุณนิภา สักพักอาจารย์มนูญก็ไล่มาทัน เลยขับต่อกันไปเป็นขบวน
ว.คุยกันไป บลั๊ฟกันไปตลอดทาง ไม่มีใครกล้าแซงกัน กลัวกด Kick down แล้วรถจะซดน้ำมัน
เป็นเอามากนะพวกนี้…รวมทั้งผมด้วย อิอิ ..

11 โมงกว่าๆ ขบวนเราขับผ่านทางเลี่ยงเมืองนครสวรรค์ เลยไปอีกนิดก็ถึงร้าน”นัด โภชนา”
จุดที่เรานัด ทานอาหารกลางวันกัน ที่ร้านนี้มีทั้งอาหารไทย อาหารเวียดนาม รดชาดไม่เลวครับ
ที่จอดรถก็เยอะเพราะอยู่ในปั๊มบางจาก ใครผ่านไปแถวนั้นก็แวะชิมได้ครับ บอกทางร้านว่าเป็น
สมาชิก VFC เขาคงคิดราคาไม่แพงกว่าปกติครับ!? หลังจากอิ่มหนำสำราญแล้ว ก็ออกเดินทาง
กันต่อ ช่วงที่สองเหลือระยะทางไม่มากแล้ว
  ผมกับนายกันและอาจารย์มนูญออกจากร้านทีหลังเพื่อน เพราะนัดกับคุณวานิสา
ว่าจะตามมาเจอกันที่ร้านนี้ โทรเช็คกันแล้ว อยู่ไม่ไกลนัก กว่าจะออกจากร้าน"นัด"
ก็เกือบๆบ่ายโมงครึ่ง ช่วงนี้ผมเลยไม่ได้ขับเกาะกลุ่มกับใคร ยิงยาว เล่น Kick
down อย่างเมามัน เพื่อหาความผิดปกติของรถไปในตัว กะว่าจะไม่ขอรับ
ตำแหน่งนักขับจอมประหยัด แต่ขอเป็นนักขับจอมซดแทน (ซดอะไร?..ไม่บอก)

ประมาณ 3 โมงเศษ ถึง"จุดเลี้ยว" (อู้ย..เสียว ห้ามผวน)จากถนนหลักสู่เส้นทางไป
อ.แม่สอด ประมาณ 2 ก.ม. ถึงปั๊มบางจาก ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดการทดสอบในช่วง
แรก ก็จัดการเติมน้ำมันให้เต็มถังอีกครั้ง บันทึกปริมาณน้ำมันที่เติม และระยะทาง ที่วิ่งมาจากจุดปล่อยตัว ขับเลยไปอีกอึดใจก็ถึงอุทยานแห่งชาติ ตากสินมหาราช
หาที่จอดรถ เข้าที่พักได้เลย พี่แมวกับพี่ตุ้ยแกล่วงหน้ามาจัดการตระเตรียมไว้แล้ว

ที่อุทยานตากสินฯ ทั้งบรรยากาศก็ดี ทิวทัศน์ก็สวย อากาศค่อนข้างเย็น
กลางคืนหมอกลงจัด หากคิดจะพาใครไปทิ้งละก็ ดึกๆ ลองชวนไปเดินเล่น
กลางสายหมอกที่นี่ดู หากจะหาความสะดวกสบาย ที่นี่ก็มีพร้อม ทั้งบ้านพัก
ร้านอาหาร ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว พักผ่อนคลายเหนื่อยกันแล้ว นายกัน
ชวนไปขับรถเล่นแถวดอยมูเซอ เอ่อ..หน้าตาเป็นยังไงกัน! เจ้าชาวมูเซอเนี่ย
ละม้ายนายกันรึเปล่า? ตามไปดูด้วยดีกว่า

รวบรวมรถได้ 7-8 คัน นายกันนำขบวนขับย้อนกลับออกมาจากปากทางเข้า
อช.ตากสินฯ ไม่กี่ร้อยเมตรก็นำเลี้ยวเข้าไปตรงที่มีป้ายบอกทางว่าเป็นทางเข้า
หมู่บ้านมูเซอ ถนนช่วงแรกๆ เป็นคอนกรีต คดเคี้ยวไปมา ลึกเข้าไปเริ่มจะเป็น
ทางลูกรัง มีกลิ่นไอออฟโรดนิดๆ สองข้างทางเป็นหมู่บ้าน สลับไร่ผักกาด
พวกเด็กๆเห็นขบวนรถมากันหลายคัน รีบวิ่งออกมาดู เหมือนเราเป็นสิ่งแปลก
ปลอมของชุมชนชาวดอยแห่งนี้
 
ขับเรื่อยๆ ลึกเข้าไปอีก ทางเริ่มขรุขระเป็นร่องน้ำผสมโคลนบ้าง มีรถ” อีแต๋น”
วิ่งสวนออกมาหลายคัน หากมีสักคันกดระเบิด “พลีชีพ” นายปากบอนด์ คงไม่รอดกลับมารับใช้แฟนเว็บเป็นแน่

ขบวนเราวิ่งเข้าไปจนสุดทาง ซึ่งเป็นที่ตั้งของหน่วยพิทักษ์อุทยาน แห่งชาติ
ลานสาง ดอยผาแดง ลงจากรถมาเดินยืดเส้นยืดสายได้สักพัก ดวงอาทิตย์
เริ่มลอยอ้อยอิ่งระยอดไม้ แสงแดดเริ่มล้า บรรยากาศเริ่มสลัว ที่สำคัญคือ
ทนรำคาญเสียงท้องร้องไม่ไหว เพราะนี่ก็เกือบจะหกโมงเย็นแล้ว

นายกันเป็นหัวขบวนนำกลับเช่นเคย ตอนขับผ่านหมู่บ้าน .. น้องนุ๊กเอาพวก
เสื้อผ้าเด็กที่เตรียมมา แจกให้กับเด็กๆ เห็นเดินยิ้มแก้มปริกันไปหลายคน
เลยทีเดียว มองจากแววตาของผู้รับแล้วรู้สึกได้เลยว่าเด็กๆเหล่านั้น เป็นปลื้ม
กับสิ่งของที่ได้รับมาก ซึ่งก็ไม่ต่างจากแววตาของผู้ที่ได้ให้เลย..

ค่ำวันนั้น เราค่อนข้างสบาย เพราะไม่ต้องประกอบอาหารเอง อาศัยร้านค้า
ของอุทยานฯทำอาหารให้ทุกมื้อเลย ประหยัดเวลาไปได้มาก เสร็จจากอาหารเย็น
เรามีนัดฟังการบรรยายและประกาศผล การทดสอบขับประหยัดน้ำมันในรอบแรก
ใช้ระเบียงบ้านพักหลังใหญ่เป็นห้องประชุมชั่วคราว

ในช่วงนี้อาจารย์มนูญทำหน้าที่เป็นอับดุลรับเชิญ ถามอะไร?..ตอบได้!!
ที่สำคัญคือหลักการคำนวณอัตราการสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงจำเพาะ(SFC)
ที่ต้องใช้ ระยะทาง น้ำหนักรถ และปริมาณน้ำมัน ทั้ง 3 ตัวแปรนี้ในการคำนวณ
หากเราเดินทางระยะสั้นๆ ก็จะใช้น้ำมันไปเพียงเล็กน้อย ทำให้ค่าของตัวแปรที่
ได้มีสเกลเล็กเกินไป ทำให้ไม่ได้ค่าอัตราการสิ้นเปลืองที่ถูกต้อง นั่นคือคำตอบที่ว่า
ทำไมเราจึงต้องเดินทางมาไกลถึงที่นี่
 
ผมสังเกตเห็นหลายคนนั่งนานแล้วกระสับกระส่าย คอยลุ้นให้จบการบรรยายเสียที
จะได้เฮฮาปาร์ตี้น้ำผลไม้กัน บอกแล้วว่า VFC ไม่มีเมา แต่ละคนถือศีลอดทั้งน้าน
(อดอยากปากแห้ง) ผมเองก็เบื่อน้ำองุ่นเต็มที ใช้บ้วนปากแปรงฟันทุกวัน คืนนี้ขอ
เปลี่ยนเป็นจิบชาจีนแทนละกัน อภินันทนาการจากพี่เปี๊ยก V303 ได้ยินว่าผลิตโดย
"แม่ชี" เลยเรียกกันว่าชาจีน “ชีวัดรีกั้น” ที่มาของชื่อวัด ตำนานบอกมาจากคำว่า
“หลีกัน” แต่คนไทยพูดเพี้ยนกันไปเอง..!! พอดีกว่า.. เห็นนรกรำไรๆแล้ว!!

ค่ำคืนนั้นมีทั้งเสียงสนทนา เสียงกีต้าร์ เสียงร้องเพลง ดังสลับไปสลับมาๆๆ...
อยู่อย่างนั้น กว่าที่เจ้าจิ้งหรีดน้อยที่อาศัยอยู่ใต้ระเบียงจะข่มตาหลับได้ก็ล่วงเข้า
ไปเกือบตีสาม!!


ตื่นเช้าขึ้นมาอากาศเย็นจัง หมอกก็ลงจัด ฝนก็ตกพรำๆ คงยังไม่มีใครฟื้นเป็นแน่
หลับต่อดีกว่า...คร็อกกกก..

เอาละ..เช้านี้จะมีการทำเวิร์คช๊อฟกันแบบบูรณาการเลยทีเดียว หลังอาหารเช้า ทุกคน
พร้อมเพรียงกันที่ลานจอดรถ อาจารย์มนูญยกมือไหว้แม่ย่านางรถเป็นสิริมงคล แล้วเริ่ม
สาธยายขั้นตอนต่างๆ ในการปรับแต่งเครื่องยนต์ขั้นพื้นฐาน ซึ่งจริงๆแล้วก็มีอธิบาย
ไว้ในสมุดคู่มือที่แจกให้ทุกคนนั่นแหละ แต่อาจารย์มนูญ จะใช้วิธีการสาธิตให้ดูเป็น
ตัวอย่างทีละขั้น ทีละตอน แล้วให้ทุกคนไปลองปฏิบัติจริงกับรถของตนเอง โดยมี
เจ้าหน้าที่คอยเป็นกำลังใจ เอ๊ย.. คอยดูและช่วยแนะนำอีกทีนึง

นัวเนียกันอยู่พักใหญ่ จากแดดเปรี้ยงๆก็กลับมีฝนเทลงมาแบบไม่บอกกล่าว ทำให้เรา
ต้องละมือจากงาน หยุดพักไปครู่ใหญ่.. ฝนหยุดตกแล้ว เอ้า.. พวกเรามาเริ่มงานกันต่อ..
เวลาก็ล่วงเลยมามากพอสมควร กว่าจะเสร็จคันสุดท้ายก็ปาเข้าไปเกือบบ่าย 3 โมง
ทำเอาอาหารมื้อกลางวันกลายเป็นมื้อบ่ายไปเลย

หลังอาหาร มีการแนะนำตัวของสมาชิก ทั้งหน้าใหม่ หน้าเก่า บอกเล่าความรู้สึก
ที่ได้มาพบมาเจอกัน ผมแอบสังเกตได้ว่า มี VFC แฟนพันธ์แท้เพิ่มขึ้นอีกหลายคน
เลยทีเดียว
 
บ่ายสามโมงเศษ เราเริ่มเดินทางออกจาก อช.ตากสินฯ มุ่งสู่จุดนัดหมายสุดท้าย
ของการทดสอบที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา รถทุกคันแวะเติมน้ำมันเต็มถัง
จดบันทึกตัวเลขระยะทางเริ่มต้นอีกครั้ง “แล้วเจอกันที่ปั้ม Esso อยุธยานะครับ..”
ผม ว.บอกเพื่อนๆ แล้วปลีกตัวออกมาก่อน เพราะตั้งใจว่าจะแวะซื้อของฝากซัก
หน่อย ขนมโมจิร้านแม่กุหลาบ รดชาดไม่เลวครับ แมวที่บ้านยกนิ้วโป้งให้เลย อิอิ

ขับมาถึงถนนเลี่ยงเมืองนครสวรรค์ ทั้งฟ้าทั้งฝน กระหน่ำลงมาแบบลืมหูลืมตา
ไม่ขึ้น (ไม่เชื่อลองแหงนหน้ากลางฝนซิ) ฟ้าก็มืดไปหมด น่ากลัวจัง..! ผมชลอรถ
เข้าข้างทาง ผลักเกียร์ช่วยไปที่ 4H เพิ่มความมั่นใจให้น้องสาวที่นั่งอุ้มลูกชาย
อยู่ข้างหลัง จากถนนเส้นนี้ไปแล้ว รถราเริ่มมากขึ้น เจอฝนพรำๆเป็นบางช่วง
ทางค่อนข้างลื่น ทำความเร็วได้ไม่มากนัก เห็นทีจะไม่ได้ลองวิธีขับแบบประหยัด
น้ำมัน ที่ได้ร่ำเรียนมาเมื่อคืนนี้ซะแล้ว แต่ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับ ทุกครั้งที่เรา
ขับรถ..กดคันเร่งลงไป..หากใจยังระลึกอยู่ว่า “เราอยากประหยัดน้ำมัน” ก็คงจะ
ประหยัดได้ทุกครั้งที่เรานั่งหลังพวงมาลัยนั่นแหละครับ ประหยัดตังค์อีกทั้ง
ช่วยชาติเลยนะเนี่ย

ผ่านไปหลายชั่วโมง ในที่สุดก็ถึงจุดนัดหมายสุดท้าย ปั้ม Esso อยุธยา
เข้าจอดเทียบช่องเติมน้ำมัน “91 เต็มถัง จ้า..” จดบันทึกตัวเลขระยะทางอีก
ครั้ง เสร็จแล้วก็ไปสมทบกับกลุ่มที่มาถึงก่อนแล้ว 4 ถึง 5 คัน ดูเวลาตอนนั้นก็
สองทุ่มกว่า เราจึงตกลงกันว่าจะเปลี่ยนแผนใหม่ หาร้านอาหารใกล้ๆรับประทาน
กัน ส่วนใครที่ไม่สะดวกจะอยู่ ก็ให้กลับก่อนแล้วค่อยส่งข้อมูลที่บันทึกไว้มาทีหลัง

คุณอ๊อด v029 เจ้าถิ่น ล่วงหน้าไปหาร้านอาหารและโทรกลับมาบอกเส้นทางว่า
ให้ขับเลยไปอีกไม่ไกล จะมีตลาดกุ้ง เลี้ยวเข้าไปจะเจอร้าน “ครัวริมน้ำ” ร้านนี้เมนู
อาหาร ส่วนมากทำจากกุ้ง ลูกชายผมกินข้าวผัดยังแลบลิ้นปลิ้นตาบอกว่า"แซบหลาย"
ที่สำคัญคือราคาไม่แพงนัก กินจนหน้างอเหมือนกุ้งจ่ายแค่คนละ 100 เอง
 
เอาละ ยามนี้ก็ดึกสงัด ได้เวลาร่ำลากันเสียทีแต่ไม่มีใครร่ำไห้ เพราะโอกาสหน้ายังต้องเจอกันอีกหลายทริป งานนี้ต้องขอขอบคุณหลายๆท่าน ทั้งวิทยากรอาจารย์มนูญ
ทั้งนายกันและพี่แมวประสานงานทุกเรื่อง แผนที่สวยๆโดยคุณกบ คุณอ๊อดให้ความสะดวกที่อยุธยา และท้ายนี้ ขอขอบคุณสมาชิกผู้ร่วมทริปทุกท่านที่สร้างความ
ประทับใจให้เป็นของฝากกับเราทุกคน แล้วพบกันใหม่ในทริปหน้า สวัสดีครับ
 
จากใจ นายปากบอนด์