 |
Vitara ตะลุย Shangrila (4)
|
 |
สินค้าพื้นเมืองของชาวธิเบต งานนี้ แม่บ้าน ช๊อปแหลก แต่ต้องต่อราคาลงครึ่งหนึ่งนะครับ
ออกจากลี่เจียงเช้าตรู่ เพื่อเดินทางกลับทางเมือง"หลินซาง"โดยใช้เส้นทางหมายเลข 214 ระยะทาง 570 กม. เส้นทางเป็นแบบหินเรียงสลับลูกรัง
ขึ้นเขา ลงห้วย นับว่าเป็นช่วงที่ทางโหดที่สุด ไกลที่สุด ช่วงนี้ครับที่ช๊อคคู่หลังใหม่เอี่ยมของผมแตกไม่เป็นท่าครับ
ระหว่างทางแวะร้านอาหาร แต่เจ้าของร้านไม่ได้ทำอาหารให้หรอกครับ ไกด์ของเรา ชื่อ เฉอหลี่ เป็นพ่อครัวเอง แต่ทำเป็นอยู่อย่างเดียวครับ "ผัดหมี่"
ทุ่งข้าวบาเลย์ มีให้เห็นตลอดเส้นทาง ชาวบ้านที่นี่หากเกี่ยวข้าวบาเลย์แล้วจะนำมาปูที่ถนนให้รถทับนวดให้ ตอนแรกๆ
ผมก็ขับรถหลบ ชาวบ้านชี้ไม้ ชี้มือด่าไล่หลังเลย หาว่าไม่มีน้ำใจ
นอกจากปลูกข้าวบาเลย์ขายส่งโรงเบียร์แล้ว ยังมีอาชีพเผาอิฐและหลังคาด้วย
ร้านขายเนื้อสด แต่แขวนไว้ 2 เดือนแล้วครับ
ระหว่างทางที่กลับมาทางเมือง"หลินซาง" บรรยากาศและความเป็นอยู่ของชาวบ้านจะออกไปในทางชีวิตชาวจีนดั้งเดิมครับ
ยังไม่ค่อยมีความเจริญมากมายเท่าไหร่ครับ
ไปถึงเมืองหลินซางดึกครับ เลยไม่ได้เก็บบรรยากาศเมืองมาให้ดู แต่ดูจากสภาพเมืองตอนกลางคืน ก็เป็นเมืองผ่านทั่วไปครับ และผู้หญิงหรือผู้ชายชาวเมืองหลินซาง แต่งตัวทันสมัยมากครับ แต่ที่ขึ้นชื่อก็คือ ตอนดึกๆจะมีผีเสื้อราตรีเดินเคาะห้องพักตามโรงแรมครับ คณะเราแวะพักที่เมืองหลินซาง พอเช้าตรู่ก็ออกเดินทางต่อไปยังเมืองสิบสองปันนา พอเข้าเขตสิบสองปันนาต้องข้ามแม่น้ำโขงหรือแม่น้ำล้านช้างสายนี้ครับ
ถึงเมืองสิบสองปันนาแล้วครับ
ภาษาไทยในแผ่นดินจีน
เด็กน้อยชาวสิบสองปันนา แต่งตัวสวยงามเพราะอยู่ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ครับ เมืองนี้พูดภาษาเหนือรู้เรื่องนะครับ
บ่าวน้อยพาสาวน้อยซ้อยท้ายมอเตอร์ไซค์ไปเล่นน้ำสงกรานต์ครับ
หลังจากเที่ยวเมืองสิบสองปันนาพอหอมปากหอมคอก็ตรงดิ่งไปเมืองหลวงน้ำทาเลยครับ เพราะทั้งคณะคิดถึงบ้านกันเหลือเกิน แต่พอถึงด่านชายแดนจีนและลาว ปรากฏว่าด่านปิดครับ แต่เจ้าหน้าที่ทหารจีนและลาวก็ใจดี ให้พวกเราข้ามด่านกันได้ทั้งๆที่เลยเวลาทำการแล้ว ต้องขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้ด้วย และเส้นทางกลับหลวงน้ำทาก็เป็นเส้นทางเดิม ก็จะขอจบทริป Shangri-la เพียงเท่านี้นะครับ แต่ขอแถมรูปจากเพื่อนคณะอื่นที่เดินทางล่วงหน้าผมหนึ่งวันและมีโอกาสไปถึงเมือง"เต๋อชิง"มาฝากครับ
รูปนี้ก่อนติดพายุหิมะครับ
รูปนี้ติดพายุหิมะแล้วครับ หลังจากนี้ ทั้งคณะเพื่อนผมกว่าจะลงมาได้ใช้เวลา 14 ชั่วโมง ในระยะทาง 60 กม.ครับ
ติดกันแบบนี้ครับ แต่ละคันไม่กล้าเสี่ยงที่วิ่งสวนกันเพราะขอบทางเป็นเหวลึกและลื่นเอามากๆ สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณผู้ดูแลเวปนี้
ที่กรุณาเจียดเนื้อที่ให้ผมได้โพสรูปและเล่าเรื่องและขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่เป็นกำลังใจให้ตั้งแต่ต้นจนจบครับ
|
|
